Geografische duik in de geschiedenis

 

Grand. Canyon.

Na de wonderschone wereld van Antelope Canyon, begeven we ons vandaag naar de grootste Canyon ter wereld. De Grand Canyon. We duiken 5000 jaar terug in de tijd en duizelen. Of beter ik duizel. De rit van Glen Canyon naar deze reus is overigens weer erg veelzijdig. Wat een land! Rond het middaguur arriveren we op de Zuid Rim. De noordelijke Rim aan de 'overkant' is nog gesloten voor verkeer. De drukte valt ons erg mee en we kunnen de RV overal wel kwijt. We verkennen eerst het bezoekerscentrum. Het geeft de eerste overweldigende blik op de Grand Canyon. Het oude gebouw, de toren, is een prachtig stukje architectuur en van binnen rijkelijk versierd met oude schilderingen. Charmant en bijzonder. We besluiten de eerste hike vandaag ook maar gelijk te doen.

We rijden helemaal naar het 'eindpunt' en parkeren de RV. Laaste stuk pakken we de bus (laatste deel van de weg is alleen met de parkbus mogelijk maar super goed geregeld met vele stops). Het is prachtig weer hoewel er een stevige wind staat. Een wandeling langs de Rim moet makkelijk kunnen. 

Ondanks het smalle pad, is het niet lastig want behoorlijk vlak. Althans, dat denk ik. Fout! Ik word letterlijk misselijk van de hoogte en kijk de hele wandeling bij voorkeur strak voor me uit. De wind helpt ook niet erg en maakt me nog wiebeliger op de benen. De diepte van de Grand Canyon brengt me letterlijk uit balans maar oh oh, wat een landschap! 

Duizeltje begint te duizelen

Niet alleen het landschap is verbluffend, wat te denken van de tot de verbeelding sprekende namen van de diverse uitzichtpunten? The Abyss en Hermits Rest zijn slechts twee voorbeelden. We hebben het tijdstip van de dag mee en Eef hoopt op zijn ultieme sunset-foto en ja hoor, ook nu zijn er een paar vervelende wolken die de pret komen bederven... Enigszins beschaamd maar super opgelucht ben ik als we weer in de RV zitten en richting camping rijden. Een prachtig plekje in het bos. Even bijkomen.

De volgende dag verrast moeder natuur ons.... Maar niet voordat we al op tijd de volgende hike aan het doen zijn. Via een oud ezelpad -Bright Angel Trail- dalen we een stuk af in de oudheid. Zeg 100 jaar. 

Duizeltje duizelt 100%

Om die 5000 jaar mee te maken zul je tot op de bodem moeten gaan... Toekomstmuziek wellicht. Alhoewel ik dat voor mezelf heel realistisch uitsluit :-) 

 

Op de weg terug naar boven, pakken de wolken zich dreigend samen en als we op de bus wachten vallen de eerste sneeuwvlokken. Jawel, alsof we nog niet genoeg sneeuw hebben gezien, krijgen we voor de tweede keer deze vakantie een laagje over ons heen. 

Oh neeeeee!

's Avonds hebben we een eetafspraak met een collega van Eef die ook toevallig in deze hoek hun vakantie vieren. Terwijl de sneeuw valt, genieten wij van een reuze gezellige warme avond. Bijna een gezellig winterse Chicago-avond ;-)

Derde en tevens laatste dag alweer in de Grand Canyon. En vertrekdag maar niet voordat we nog een wandeling doen. Eef wil het ochtendgloren in al haar grandeur in de lens vangen. 

De lucht is blauw en de verse sneeuw geeft de natuur een stukje extra magie. Dat vinden de herten blijkbaar ook want overal waar we komen, staan zij ook. Mooi. 

 

Wie kijkt naar wie?

Maar dan zit het er echt op en keren we terug naar de RV. Op naar Viva Las Vegas!