Natuur versus Cultuur

Cathedral Spines

Custer Statepark staat bekend om de prachtige routes door het park waarvan de Needles Highway en de Iron Mountain Road de bekendste zijn. En het park is het leefgebied van zo'n 1300 bizons.... en die willen we natuurlijk graag zien! Dus staan we de volgende dag op tijd op om deze grazers bij ochtendgloren te bewonderen. Via de Needles Highway, een prachtige weg met veel spitse hoge naaldrotsen en tunneltjes. Na ieder tunneltje volgt wel prachtig uitzicht en is het even stoppen. Direct verschijnen de kleine snelle chipmunks in de hoop op een kruimeltje (en een Babbeltje...;-))

 

Daar komen we....

 

 

We merken al snel dat dit park bijzonder geliefd is bij bikers. Ze toeren in grote getalen op hun Harleys door het park en groeten vriendelijk. Allemaal even stoer zonder helm.... Als we zuidelijker komen en de pieken achter ons laten, verandert het landschap in uitgestrekte heuvelige prairie met stukken loofbos. Ha, we naderen ultiem bizonlandschap!

 

Waar zijn ze nou?

Maar wat we zien, zijn vooral veel prairie-dogs, herten en ja, burro's: ezeltjes die ooit ingezet werden om goederen van A naar B te brengen. Inmiddels leven deze ezels vrij in het park en vermaken ze menig tourist....

 

 

 

Na het nemen van een aantal leuke dirtroads (zandwegen) in de hoop op echt groot wild, koersen we uiteindelijk toch maar weer naar het Noorden van het park. En dan sluiten we ineens aan in een file en is er zichtbaar reuring.... Ja hoor! Bizons op de weg! Indrukwekkend, vooral de motorrijders die zo stil mogelijk langs die kudde proberen op te trekken.

 

 

 

Wat fijn dat we gewoon in een auto zitten! Even later draaien we dan Iron Mountain Road op, een constructie van bruggen en tunnels die zich als een wenteltrap om de berg vormen.

 

 

We komen nog een tunnel door en dan.... kijken we recht op Mount Rushmore! Prachtig gezicht.

 

 

We besluiten het monument van de vier versteende presidenten, die allen symbol staan voor een belangrijke periode in de Amerikaanse geschiedenis, vandaag ook aan te doen. Beslist een aanrader voor een ieder die in de buurt is. In de LonelyPlanet werd het neergezet als een druk en op massatoerisme gericht gebeuren. Wij konden die mening niet helemaal delen. Natuurlijk is het groots, maar het heeft allerminst een kermisachtige uitstraling. Het is juist erg verzorgd, ligt in een mooie omgeving met een leuke wandeling waarbij je de hoofden steeds weer op een andere manier ziet. Met name Abraham Lincoln is indringend, van steen maar met zoveel ziel.

 

Van links naar rechts: George Washington, Thomas Jefferson, Theodore Roosevelt & Abraham Lincoln

Als we via de Wildlife Loop terugrijden (beetje om maar je weet maar nooit...) worden we beloond met een grote kudde bizons in het avondlicht. Op de weg. Prachtig gezicht om van nabij van te genieten. Niet voor iedereen zonder zweten, de bikers hadden het weer even zwaar.......

 

 

Een mooie afsluiting voor deze laatste dag in dit park. Morgen wacht nog een lange, lange reisdag waarbij de Beartooth Highway de blikvanger zal zijn. Er wordt gezegd, de mooiste hoge highway van Amerika. We zullen zien! 

Na inspanning komt ontspanning...

 

Sunday Gulch trail & Crazy Horse

De volgende dag trekken we, na een heerlijk ontbijt, de wandelschoenen aan en verdwijnen we in de bossen. Een afwisselende wandeling die begint met klauteren over de bizar gevormde rotsen om later over te gaan in een slingerend bospad langs wilde bloemen en geurige dennenbomen.

 

En overal kleine chipmunks

 

We volgen de loop van een riviertje waar we halt houden. Dan wordt het weer klimmen via een rotspad. Prachtig stukje waar hangmossen de bomen bedekken en voor een mystieke sfeer zorgen. Mooi! Als de benen moe worden van al het klimwwerk, staan we weer bij Sylvan Lake. Perfecte timing...

 

Handig die reling, maakt het een stuk makkelijker!

En overal verstilde gezichten die ons bespieden....

Sylvan Lake!

We vinden een mooi plekje en strekken de benen. Heerlijk. De rest van de middag brengen we door aan het meer waarbij niet iedereen even dapper is om een duik te nemen.......

 

Heldhaftige eilandheersers

(Rond)Kijken is ook leuk...

 

Als we uitgezwommen en/of uitgelegen zijn, is er nog tijd over dus rijden we naar Crazy Horse. Het antwoord van de Lakota-indianen op Mount Rushmore (de hoofden van president Washington, Jefferson, Roosevelt & Lincoln). Het monument voor Crazy Horse is nog volop in de maak, wat inhoudt dat je het van (heel) ver bekijkt. Dat viel dus wel een beetje tegen, juist omdat de foto's uit veel reisgidsen van vlakbij genomen zijn.....

 

 

Zijn hoofd is inmiddels gereed, maar als het volledig klaar is, moet het gigantisch zijn: de indiaan Crazy Horse wijzend vanaf de rug van zijn paard naar zijn land.

 

 

Over indianen & cowboys

Na een prima nacht slapen & een stevig amerikaans ontbijt, stappen we de auto weer in. Na een paar luttele minuten rijden, doemt heel bizar landschap op uit de prairie. Vanuit het niets, is daar ineens desolaat, droog ruig landschap dat overgeleverd is aan de elementen wind- en water. Land waar niet doorheen te komen was/is: kortom 'Bad Lands'.

 

 

Behalve de enorm diepe kloven en hoge pieken, is het er ook verschrikkelijk warm. Maar we zijn gelukkig vroeg als we een mooie wandeling maken door de eerste canyons. Natuurlijk gewapend met pet en waterflesjes.....

 

Tijdens de hele rit verder door het park raken we steeds meer onder de indruk van dit wonderschone landschap waar een zekere dreiging van uitgaat. Het is ook eenvoudig om een flinke stap terug in de tijd te maken en je in te beelden dat deze vlakten ooit bevolkt werden door duizenden bizons. En indianen. En ja, cowboys. Op hun tochten vaak overvallen door de ruigheid van de Badlands en toch steeds weer trachtten hier doorheen te komen. Soms met success. Vaak geforceerd terug te keren of ja, met tragische afloop door gebrek aan water en voedsel. Of een dodelijke beet.

Die stonden er 100 jaar geleden nog niet....

 

Steeds maar weer rechttoerechtaan

Roze heeft het safari-gevoel weer helemaal te pakken...

...met al die grappige prairie doggies!

 

Custer Statepark - Wyoming

Maar we moeten verder deze tweede vakantie reisdag. De eindbestemming voor vandaag is Sylvan Lodge in het Custer Statepark. Een heel ander landschap: bergen met veel naaldboombossen. De lodge ligt prachtig aan een meertje waar we nog net even een verfrissende duik in kunnen nemen voordat we aanschuiven voor het avondeten.

 

3500 mijl in de auto

 

De zomervakantie voor de kinderen is dit jaar maar van korte duur (4 weken). Daarom hadden we in Engeland al besloten in de VS nog op vakantie te gaan. De vakantieroute was ook al min of meer uitgestippeld: met de auto naar Yellowstone Park. Zo'n 1500 mijl (2400km!) enkele reis vanaf Chicago. Vanuit Engeland had ik ook het logeeradres voor Pluis en Storm geregeld: Lake Forest Kennelclub. Toch handig internet!

De planning is om op vrijdag 2 augustus in Yellowstone aan te komen. We nemen er de tijd voor en maken op de weg erheen  een stop voor het Badlands National park, Custer Statepark & Mount Rushmore.

We brengen Pluis & Storm naar hun vakantieadres waar ze het prima naar hun zin zullen hebben. We kunnen hun belevenissen via de facebookpagina van de kennel volgen...... Met de zon in de rug verlaten we Illinois en doorkruisen we deze eerste reisdag de staten Wisconsin, Minnesota (met Mississippi delta), en South Dakota.

Filmpje numero 3

Net Nederland....

Na een lange, lange, rechte weg langs eindeloos veel maisvelden in Minnesota, de groene Mississipi delta en de prairies van South Dakota, komen we na 12 uur rijden aan bij ons roadmotel vlakbij de ingang van Badlands. Hapje eten, lekker douchen en.....

 

Net een hapje gegeten

Spierkracht

Morgen zullen we kennismaken met de Badlands, maar voor nu lekker slapen!