Twaalf prikken

Het begin van dit schooljaar begon enigzins pijnlijk voor Nout, Lieke en Roze. Reden? Het afwijkende vaccinatieprogramma hier in Illinois. Ik zeg inderdaad Illinois en niet Amerika. Want laten we vooral niet vergeten dat Amerika een soort van Europese Unie is waarin de federale overheid van de verschillende staten ieder zo de eigen wetten en regels invult en hanteert.......

En in de drie maanden dat we hier nu wonen, worden we ons daar steeds meer van bewust. Wat in Washington gezegd wordt, is leuk en vast ook belangrijk, maar iedere staat volgt uiteindelijk vooral de eigen invulling van gekozen beleid.

 

In Illinois, de staat waar wij wonen, moet iedere school een medisch dossier van de leerlingen in het archief hebben. Vervolgens 'eist' het gezondheidsbeleid van deze staat dat leerlingen uit 1st en 6th Grade (resp. groep 3 en groep 8 in Nederland) een extra gezondheidscheck moeten ondergaan, uitgevoerd en ondertekend door een arts. En bij een gezondheidscheck moet je niet alleen denken aan groei, gewicht, lichamelijke ontwikkeling & goede ogen en oren. Nee, dan wordt ook gekeken of kinderen de juiste vaccinaties op het juiste moment hebben gehad. Scholen zijn verplicht deze gegevens aan de federale overheid te verstrekken.... En omdat wij uit het buitenland komen en er nog geen medische records zijn, moeten alledrie de kinderen zo'n healthcheck ondergaan.

Grappig is anders...

  

Afijn, Nout is het eerste 'slachtoffer'. Opgewekt togen we samen naar de huisarts, geen idee wat ons te wachten staat. Gewapend met het groene boekje van het consultatiebureau en ons internationaal vaccinatie-paspoort. Aandachtig worden die documenten bekeken maar de blik staat ernstig. De vaccins staan er allemaal netjes in maar de leeftijd waarop de injecties gegeven zijn, komen niet overeen met de leeftijdsgrens in Illinois.... En de wet stelt nu eenmaal dat op leeftijd zus, vaccin zo moet zijn gegeven. Daar sta je dan.... Ik probeer Nout nog op te beuren maar dat helpt natuurlijk weinig. Behalve de DKTP, MMR en PPD volgt nog een vierde prik, die voor hepatitis B.

Nout ondergaat zijn vier prikken moedig en ik kijk leidzaam toe met de wetenschap dat ik binnenkort nog een rondje mag. Met de twee dames. 

 

Het worden uiteindelijk 12 prikken bij elkaar maar daarmee zijn dan wel hun certificaten tiptop voor elkaar. Ik zeg: "lang leve de vaccinatieprogramma's"....

LINDA.

 

Sinds anderhalve maand heb ik naast mijn Blog, mijn Facebookpagina (jahaaa :-)), mijn gedichtjes en korte verhaaltjes een nieuwe schrijfhobby. Eentje zelfs met een vleugje reporters-romantiek. Voor de rubriek Wereldwijven van lindanieuws.nl.  Ja inderdaad die van het blad!

 

LINDA. heeft een nieuwssite gelanceerd waarop behalve het nieuws ook nieuws door de LINDA bril een plek krijgt: van Sylvie tot hippe pasta, van VN besluiten tot laatste youtube hype. Samen met ongeveer 80 andere nederlandse dames, her en der over de wereld verspreid, vullen wij deze rubriek met nieuws. Super leuk om te doen en ik ben er dan ook best trots op.

"mijn" pagina bij LINDA.

Nieuwsgierig? Kijk dan maar eens op www.lindanieuws.nl/wereldwijven/.

Huisjes: in alle maten en smaken

Dog on a squirrel-mission

Ik raak steeds meer vertrouwd met de wijk waarin we wonen. En ik denk dat ook de wijk steeds meer vertrouwd raakt met die nederlandse vrouw en haar engelse hond. We lopen er graag, Storm en ik. Hij vanwege alle eekhoorns (grijze, zwarte, gestreepte,...) die hier rondscharrelen en ik vanwege alle huizen. Ik val soms van de ene verbazing in de andere. Ja, ook wij wonen in een mooi en groot huis. Maar het kan echt nog vele malen groter. Of imposanter. Of exentrieker.

 



Wandel door een gemiddeld straatje in Lake Bluff en je krijgt alle bouwstijlen met gemak voorgeschoteld. De italiaanse stijl, de franse Loire, British Tudor, duits degelijk met flessenraampjes of gewoon de typische houten huizen uit de wereld van Laura Ingalls.... Je ziet het allemaal in een wandeling van een half uur. Kijk maar eens mee:

 

Patriotic red

Hoe meer veranda, hoe beter

Modern amerikaans

Laura Ingalls 'little house on the prairie'

Met typische cottage-tuin

Zwisterleven

BLAUW!

Zo uit de Loire....

Typisch boshuisje

   

 

Velbegeerde papiertjes!

 

Terwijl de kinderen al meer en meer gewend raken aan hun school & het bijhorende huiswerk, moeten Eef en ik ook nog een aantal belangrijke dingen regelen. Bij terugkomst van de vakantie wordt al snel een afspraak ingepland om ons Social Security Number te krijgen.

 

Zonder dit 'sofinummer'  kunnen we op financieel gebied weinig. Een auto kopen en betalen met je debit of creditcard? Dat kan niet want we hebben nog geen kredietgeschiedenis opgebouwd. Een telefoonabonnement inclusief kosten buitenland? Dat kan niet want -inderdaad- men wil zien dat je kredietwaardig bent. En of dat dan in positieve of negatieve zin is, maakt niet uit. Als je maar kredietgeschiedenis hebt! Kortom al hadden we tonnen op de bank, dat plastic kaartje is waardeloos in deze aankopen. Dan zul je eerst naar de bank moeten, geld opnemen en vervolgens cash afrekenen. Dat hebben we dus maar gedaan toen we de auto's kochten. Heel raar, maar zo werkt het hier.

 

Gelukkig was het niet zo heel erg lastig om dit nummer te krijgen. Met een bewijs van een geldig visum, ons trouwcertificaat en een brief van Eef's werkgever kwamen we al een heel eind. Dus wij op weg naar de sociale dienst waar we braaf antwoord gaven op de paar vragen die ons gesteld werden. Nog geen twee weken later, ontvingen we ons 'sofinummer'.

 

Daarna aan de slag met het volgende papiertje waar we hier niet zonder kunnen: het rijbewijs. De staat Illinois staat geen andere rijbewijzen toe dan die van Illinois. Het simpelweg inruilen van het ene bewijs en het aanvragen van het andere, zat er niet in..... We mochten dus fijn weer examen doen voor zowel theorie als praktijk! Nieuwe regeltjes leren zoals bijvoorbeeld het verplicht stoppen voor de schoolbus die kinderen aan het in-en/of uitladen is. En -let op- ook het tegemoetkomend verkeer moet verplicht stoppen.

Gelukkig, we zijn allebei met vlag en wimpel geslaagd! Oef, toch wel een hele opluchting nu we deze twee velbegeerde papiertjes op zak hebben.

 

 

Nu hoop ik alleen dat we voorlopig nog even in de staat Illinois blijven wonen, want waar ons Nederlands rijbewijs in ieder lidstaat van de EU geldig is, geldt dat niet voor de Verenigde Staten van Amerika! Verhuis je naar een andere staat, dan is de kans zeer groot dat je opnieuw examen moet afleggen.