Dutch 'burgers' in the USA: Dobberen in de zon & antelopes kijken

Powell Dam

Na de zandstormen van Monument Valley, gaan we op weg naar Glen Canyon en Lake Powell. De Glen River is ooit ingetoomd door de aanleg van een dam waardoor het ontstane meer, Lake Powell, een favoriete bestemming is geworden voor menig Amerikaan. Behalve het meer, valt er zoveel in dit stukje Arizona te ontdekken. Wij doen dat dit keer dobberend vanaf een raft. Dat klinkt stoer maar is heerlijk relaxed.

...Gently on the stream...

Zeker vandaag met een rustig windje en een strak blauwe hemel. De trip is prachtig en na iedere hoek zien we weer veel moois. Langs steile wanden glijden voorbij en naar boven kijken vanaf een rivier is weer zo heel anders dan op grote hoogte naar beneden turen. Reigers vangen vanaf de oevers een visje en bergschapen spelen verstoppertje op de kliffen hoog boven ons hoofd.

We maken halt onderweg om een rots te zoenen. Ja heus! Ik heb een brok steen liefdevol gekust! Omdat het geluk brengt, wat anders?

Dan is het even tijd om de benen te strekken op een mooi wit zandstrandje. Het heldere groen-blauwe water van de rivier ziet er reuze aanlokkelijk uit. Schijn bedriegt! Oei, dat is nog flink koud.

Blijven lachen (ook al bevriezen je tenen...)!

We bekijken oude rotstekeningen en zien de eerste bloemen volop pronken. Wat is dat lang geleden.....

Howling Wolf

Na anderhalf uur zit de luier trip erop en omdat er nog tijd is besluiten we naar een wereldwonder te gaan. De beste tijd van de dag is -volgens de Lonely Planet- eigenlijk tussen 12 en twee, het is nu half vier... De jeep met een handvol toeristen laat een stofwolk achter zich als we door de droge rivierbedding rijden. De kinderen joelen en testen de vering uit, boink-boink-boink!

En dan.....dan staan we voor de ingang. Antelope Canyon.

We lopen in een klein groepje met onze gids naar binnen en vergapen ons aan het natuurschoon. We hebben de Canyon werkelijk voor ons alleen en kunnen van ieder stukje in alle rust eindeloos foto's maken of gewoon stil staan om alle bizarre vormen en kleuren in ons op te nemen. Wonderschoon en sereen. En dan te bedenken dat dit moois door grof natuurgeweld is gevormd. Geweld dat uit het ogenschijnlijke niets ineens toeslaat. Wolkbreuken kilometers verderop veranderen de droge rivierbedding in een kolkende watermassa. Water dat bij Antelope Canyon woest beukend stromend door de smalle gangen voortgestuwd wordt. Reden ook dat men de Canyon niet meer op eigen houtje mag betreden, maar alleen met een gids. En zelfs dan vallen er nog doden.....

Ik zeg niets meer. Het is slechts een handjevol van de vele, vele foto's die we er hebben genomen maar kijk met ons mee en geniet. En stel je het kolkende water door die smalle gangen eens voor...