 |
| Tag a tree, je eigen boompje uitzoeken & labelen. De hoeveelheid slinkt gestaag maar niemand die NIET keurig afrekent |
Kerstmis in Amerika, dat moet een waar feestje worden! De afgelopen weken heeft de buurt een metamorfose ondergaan. Overal mooie versieringen met veel dennengroen en twinkelende lampjes. De kou en de sneeuw van de afgelopen weken, vullen het plaatje idyllisch aan. En toch.... zo niet op school.
Van Nederland kennen we de complete chaos van de decembermaand met als afsluiting de feestelijke kerstboompjes en het kerstdiner 's avonds in de klas. Met kaarsjes totdat dat niet meer mocht. Voor de ouders op het schoolplein een vuur korf en glühwein om warm te blijven. En ik hoorde onlangs ook met kerstbrood. Heerlijk!
 |
| Ik moest ook even kijken.... |
Toen kwam Engeland. Een groot echt rendier met Father Christmas op het schoolplein en iedereen op de foto. En ja, op datzelfde schoolplein, de Christmas Carols die vanwege de hevige regen naar de volgende dag werden geschoven... En hekkensluiter hier: maar liefst twee voorstellingen waarbij ik apetrots in de hall op een gereserveerde stoel vooraan mocht zitten. Waarom? Omdat Roze de hoofdrol had. De rol waar ieder Engels schoolmeisje van droomt: Maria. Twee solo's zong ze. Je begrijpt, ik hield het niet droog.
En nu dan voor het eerste jaar Kerstmis in Amerika! Land waar Santa groot is geworden. Waar de Elf on the shelf in vrijwel ieder huishouden een speciaal plekje heeft. Maar....waar is die gezelligheid op school? Dat geroezemoes van een musical, een kerstontbijt of feestelijk buffet in de klas? Niets. Helemaal niets. Ik vraag de kinderen of ze wel een boom in de klas hebben. Het antwoord? 'Nee'. 'Ook niet eentje in de hal?', vraag ik voorzichtig. 'Nee' en ze lijken het de normaalste zaak van de wereld te vinden.
 |
| Gewoon levensgroot in de voortuin kan dus wel! |
Ik ben verbaasd. Beduusd ook en ga op onderzoek uit. Vuur vragen af op vriendinnen. Waarom wel die boom op het centrale dorpsplein maar niet in de school? Waarom wel de complete stad versierd van lantaarnpaal tot laatste bloembak maar nog geen kerstfrutsel te vinden op school? Geen slinger in de klas of sneeuwvlok van papier tegen de ramen geplakt? Ik snap het niet.
Vriendin A denkt dat de health & safety issues er misschien mee te maken hebben. Zou kunnen... want eten en drinken in de klas is uit den boze i.v.m. met alle voedselallergieën die er zijn. Vriendin N oppert dat het met de vele religieuze culturen van doen heeft en dit politiek correct is. Daarom wordt Thanksgiving zo uitbundig gevierd. Dat heeft geen traditie vanuit geloof en kan door iedereen omarmt worden. Klinkt aannemelijk maar stemt gelijk somber. Wat is er toch mis met tolerantie?
Vriendin M-A komt met het meest voor de hand liggende antwoord dat, omdat Staat en Kerk gescheiden zijn, er binnen openbare scholen geen religieuze symbolen gevoerd mogen worden. De boom is inmiddels dus meer religieus dan heidens? Nu ja, dat begrijp ik. Maar.... rijst natuurlijk de vraag aangaande de dagelijkse pledge die de kinderen met de hele klas opzeggen: '...In God I trust...' nu wordt het ingewikkeld en dus parkeer ik laatste maar even.
 |
| Ons tinsel boompje... |
Steeds meer bevolkingsgroepen vertrekken naar nieuwe horizonten om een bestaan op te bouwen. Mensen met ander politiek en religieus gedachtengoed. Culturen beïnvloeden culturen. Landen moeten concessies doen aan eigen oude tradities. Waaronder, zo blijkt hier, de traditionele kerstboom voor Kerstmis. En ja, dat vind ik reuze jammer. Begrijpen wil ik het wel, maar snappen doe ik het niet.... En kijk, daar zijn onze drie koters dus al een stuk wereldser in!
