Translate

maandag 24 februari 2014

B(iz)arre tijden

Sunrise Beach lijkt wel een baai in Alaska
We maken een heel bizarre winter mee dit jaar. Niet alleen dat maar ook bijzondere natuurfenomenen. Kruiend ijs, Sneeuwstormen en IJzige poolwinden blijven maar komen.
 
Kruiend ijs torend hoog omhoog
Eerst was er de heel vroege sneeuw in november, toen de eerste koudefronten begin december. Net terug uit Nederland, begon het jaar goed met twee dagen lang Lake Snow Effect, waarbij de wind water uit het meer optilt dat vervolgens neervalt als (extra) sneeuw langs de kustlijn. Chicago City kreeg de volle laag. Wij konden dit vreemde schouwspel een stukje noordelijker prachtig aanschouwen vanaf 'ons' strand. Een strakblauwe lucht, een meer dat in een uitgestrekte poolvlakte veranderd was en aan de horizon een dreigende geel-grijze ondoordringbare wolkenmassa die zich naar de City bewoog. Mooi en eng tegelijk.
 
In de verte, donkere lucht: snow lake effect
En toen kregen we te maken met een Polar Vortex: extreme koude. Niet een maar drie! Een spannende naam waar we ons niet echt wat bij konden voorstellen. Inmiddels wel. 
 
Ons eigen strandje onder de sneeuw. December 2013
Poolhondje op het maagdelijk witte Sunrise Beach
Poolwinden drijven de temperaturen naar beneden en bij ons zakten die tot wel -35 graden Celsius. Geen temperaturen om naar buiten te gaan, zo waarschuwde men. En doe je dat wel, dan moet je er echt voor zorgen dat je compleet gehuld bent in warme kleding.
 
 
Het gevaar is groot dat in luttele minuten de huid van je gezicht bevriest met alle ellende die dat met zich meebrengt.
Sommige lappen iedere waarschuwing aan hun laars..eh, poot ;-0
We wonen hier nu amper zes maanden en, ik moet zeggen, we worden wel gelijk ondergedompeld in het bijzondere klimaat dat de Chicago-regio kenmerkt.
 
Herten komen steeds dichter bij de huizen, op zoek naar eten. Ik zie 'de vier dames' geregeld. Zo mooi!
We hebben genoten van de warme lange zomer met duizenden dansende vuurvliegjes in de tuin en tussen de bomen. Eind september werd dit opgevolgd door een fantastische Indian Summer met de meest vlammende kleuren die steeds feller kleurden, tot de dag dat de kou verscheen. Het blad viel en daarmee ook de eerste sneeuw.
De eerste sneeuw! (eind november)...
...en het wordt steeds een beetje meer.

 En heeeel veel meer...!!
We hebben er inmiddels drie maanden winter opzitten. Het voorjaar kan, met een beetje pech, pas in mei inzetten. We hopen natuurlijk al medio april. Maart? Nee, daar reken ik niet op met temperaturen die overdag nog steeds met gemak onder de minus 10 duiken. Tel daar een ijzig windje bij op en je gaat als snel naar minus 17......

Sunrise Beach, eind januari 2014
Waar is de IJsbeer?


Maar, ondanks dat alles geniet ik toch met volle teugen van al deze weerperikelen. Misschien naïviteit? Ik ervaar het nu allemaal als net dat beetje extra. De kers op de taart, zeg maar. Of dat na twee winters als deze ook nog zo is? Wie zal het zeggen...
 
Lake Michigan bij Fort Sheidan, begin februari 2014
Het meer lijkt nooit hetzelfde. Dan is de kustlijn weer tot ver dichtgevroren...


...dan weer drijven er losse ijsschotsen her en der. Door de stromingen veranderd het bijna om de dag. Prachtig.

 

maandag 17 februari 2014

Over Girl Scouts en koekjes

 
Lieke is bij de Girl Scouts gegaan. Troop 41709, om precies te zijn, bestaat uit een vijftal meisjes die allemaal op dezelfde school als Lieke zitten. Twee zitten zelfs bij haar in de klas en zo is het natuurlijk ook gekomen. Bij Scouts denk ik aan de padvinderij en ieder weekend hutten bouwen in het bos, met een kompas om leren gaan en uiteraard vuurtjes stoken.

Nou de troop van Lieke voldoet niet helemaal aan dit beeld. En ik denk de Girl Scouts in zijn algemeenheid niet. Zij doen meer aan 'inzet om de wereld net een beetje leuker te maken'. Inzet dus voor a good cause. Iedere maand komt het groepje van Lieke na schooltijd bij elkaar waarbij steeds een van de meisjes een thema aandraagt. Dat kan gaan over dakloze hondjes en dan concreter een specifiek centrum dat de opvang hiervoor doet. Of het gaat over kunst. Van Gogh bijvoorbeeld. Alle onderwerpen mogen zolang het meisje dat het onderwerp kiest er ook iets over weet te vertellen. Wij zijn benieuwd welk onderwerp Lieke te zijne tijd zal aandragen maar zover is ze nog niet.

Troop 41709
Naast de eigen troop-bijeenkomst, zijn er ook ontmoetingen tussen troops. Begin januari was dat de Cape & Skate event op de lokale indoor ijsbaan. Alle Girl Scouts uit de nabije omgeving konden daar aan deelnemen en gingen lekker een middagje schaatsen. Super leuk natuurlijk, zeker ook vanwege die mooie rode cape die een van de moeders voor Lieke gemaakt had. De eer was aan mij om de sneeuwpop en andere decoratie op de cape te naaien...
 
 
Door sneeuw en wind togen Eef en Lieke erheen, want het was uiteraard een uiterst slechte zondag. De zondag voordat de eerste Polar Vortex de regio hier lam legde en er nog twee extra vrije dagen aan de vakantie geplakt werden... maar ze heeft enorm veel pret gehad en heel wat rondjes gedraaid voordat ze met rode konen weer thuis kwam.
 


 
En nu zijn er dan de Girl Scouts cookies. De koekjes zijn de lieveling van menig Amerikaan en men kijkt dan ook reikhalzend uit naar de acht smaken die nu weer volop verkrijgbaar zijn.
 
Thin mints, Trefoils, Savannah Smiles, Dulce de Leche, Tagalongs, Samoas, Thank u Berry Munch, Do-Si-Dos
Mits de Girl Scout bij je aanbelt, natuurlijk! Slechts twee officiële Girl Scouts-bakkers mogen de koekjes voor heel Amerika bakken, Little Brownie Bakers en ABC Smart Cookies. Al een eeuwigheid bakken beide bedrijven dezelfde acht smaken, variërend van eenvoudig zandkoekje tot kokos-karamel delicatesse. Het met chocolade omhulde mintkoekje is nog steeds een hit. De receptuur is dan wel identiek, maar de naam voor de koekjes kan afwijken. Dat leidt soms tot teleurstelling als je heftig verlangt naar de Tagalongs van bakker A en niet weet dat de Peanut Butter Patties van bakker B dus precies dezelfde zijn...

Het is allemaal nog het best te vergelijken met de Nederlandse kinderpostzegels. Seizoensgebonden en... de strijd om de eer van de hoogste verkoop! Voor ons allemaal nog compleet nieuw en onwennig, maar al snel heb ik door dat het hier nog grootser aangepakt wordt. En serieuzer. Hoe dan? Door een goed geoliede organisatie die de Girl Scouts motiveert. Ten eerste bepaalt iedere Girl Scout haar persoonlijke doel: 'ik wil X aantal dozen verkopen'. Uiteraard dient dat eerste doel een tweede, namelijk het doel van je troop. En ja, het is en blijft Amerika, dus stimuleren doe je door te motiveren.

Dat motiveren gebeurt met behulp van awards. Bij pakweg een verkoop van 30 dozen krijg je een opstrijk-embleem voor je outfit. Weet je 125 dozen te verkopen, dan krijg je de gewilde knuffelpoolvos Luna. 500 dozen met koekjes verkocht? Dan word je uitgenodigd voor het Girl Scouts feestje op een cruiseboot in Chicago. Maar de ultieme verkoop van 3000 dozen, levert je een Mac Book Airop... Om van te smullen, al die prijzen. Nu hopen dat onze bestelde koekjes, à raison van $4 per doosje, dat ook echt zijn.