Warm welkom

Zaterdag 20 juli, half negen in de morgen. We staan op London Heathrow en checken Pluis en Storm in bij het cargogedeelte. Dat is even slikken. Niks geen kantoortje waar je je dieren gerust achterlaat onder toezicht van een vriendelijk persoon. Nee, je brengt ze naar een grote pakhal waar trucks af en aanrijden. Daar staan ze dan in hun reiskooi, een hond en een cavia. Een klein houten kratje bovenop een grote hondenkooi. Nu ja, nu maar het vertrouwen hebben dat de persoon die ze incheckt zich ook een beetje om hen bekommert.... 

 

Na deze enigzins ontgoochelende start verloopt het verder allemaal heel smooth. De vlucht van 9 uur vliegt om met filmpjes kijken, boeken lezen, I-pods en I-pads. Vlot komen we door de amerikaanse douane heen en ook de koffers volgen snel. Dan nog de laatste check en we gaan de glazen deuren door. Eef verdwijnt al snel met Nout om de huurauto op te halen. Nu ja, auto? Lijkt meer een gangsterbak..... Jammer dat ik geen foto meer genomen heb van dit benzine slurpende monster. De kids vonden het geloof ik wel cool. Afijn, we komen in de buurt van onze eindbestemming maar.... eerst nog naar cargo om de heren Storm en Pluis op te halen.

 

Een verademing om te merken dat het dus wel een stuk 'vriendelijker' kan. Hier namelijk een apart ruim, schoon en koel kantoor. Niks groezelig of vol trucks met draaiende motoren. Ja heus, we zien geregeld hondjes met een begeleider naar buiten gaan. Al snel worden Storm en Pluis gebracht. Eerste dolblij ons weer te zien, tweede knabbelt onverstoorbaar aan zijn strootje. Snel met Storm naar buiten voor de nodige plas. Het meisje bij de balie meldt dat ze al door customer clearance zijn dus dat we enkel op de papieren hoeven te wachten.....

 

Niet dus. Nog geen half uur later, bij navraag, ziet ze dat ze allebei ineens 'rejected' zijn. Eh???? Na veel bellen, blijkt er ineens een probleempje met de computer. Het papierwerk komt niet overeen met de gegevens in de computer. Afijn, dat levert allemaal een boel vertraging op maar drie uur later mogen ze dan toch mee! Oef! Opgelucht rijden we naar huis. Maar inmiddels is het al zo laat met het tijdsverschil erbij (2uur 's ochtends!) dat een uitgebreidde verkenning door het huis tot morgen moet wachten.  Als Nout, Lieke en Roze in hun bedje liggen, genieten Eef en ik van een lekker glaasje rode wijn op de veranda... He he. We landen langzaam.

 

 Zo zie je maar, vaak zit het venijn toch in het staartje! Eh.... correctie, in twee staartjes....



En ook het pootje mag weer uit het verband!