B(iz)arre tijden

Sunrise Beach lijkt wel een baai in Alaska

We maken een heel bizarre winter mee dit jaar. Niet alleen dat maar ook bijzondere natuurfenomenen. Kruiend ijs, Sneeuwstormen en IJzige poolwinden blijven maar komen.

 

Kruiend ijs torend hoog omhoog

Eerst was er de heel vroege sneeuw in november, toen de eerste koudefronten begin december. Net terug uit Nederland, begon het jaar goed met twee dagen lang Lake Snow Effect, waarbij de wind water uit het meer optilt dat vervolgens neervalt als (extra) sneeuw langs de kustlijn. Chicago City kreeg de volle laag. Wij konden dit vreemde schouwspel een stukje noordelijker prachtig aanschouwen vanaf 'ons' strand. Een strakblauwe lucht, een meer dat in een uitgestrekte poolvlakte veranderd was en aan de horizon een dreigende geel-grijze ondoordringbare wolkenmassa die zich naar de City bewoog. Mooi en eng tegelijk.

 

In de verte, donkere lucht: snow lake effect

En toen kregen we te maken met een Polar Vortex: extreme koude. Niet een maar drie! Een spannende naam waar we ons niet echt wat bij konden voorstellen. Inmiddels wel. 

 

Ons eigen strandje onder de sneeuw. December 2013

Poolhondje op het maagdelijk witte Sunrise Beach

Poolwinden drijven de temperaturen naar beneden en bij ons zakten die tot wel -35 graden Celsius. Geen temperaturen om naar buiten te gaan, zo waarschuwde men. En doe je dat wel, dan moet je er echt voor zorgen dat je compleet gehuld bent in warme kleding.

 

 

Het gevaar is groot dat in luttele minuten de huid van je gezicht bevriest met alle ellende die dat met zich meebrengt.

Sommige lappen iedere waarschuwing aan hun laars..eh, poot ;-0

We wonen hier nu amper zes maanden en, ik moet zeggen, we worden wel gelijk ondergedompeld in het bijzondere klimaat dat de Chicago-regio kenmerkt.

 

Herten komen steeds dichter bij de huizen, op zoek naar eten. Ik zie 'de vier dames' geregeld. Zo mooi!

We hebben genoten van de warme lange zomer met duizenden dansende vuurvliegjes in de tuin en tussen de bomen. Eind september werd dit opgevolgd door een fantastische Indian Summer met de meest vlammende kleuren die steeds feller kleurden, tot de dag dat de kou verscheen. Het blad viel en daarmee ook de eerste sneeuw.

De eerste sneeuw! (eind november)...

...en het wordt steeds een beetje meer.

 En heeeel veel meer...!!

We hebben er inmiddels drie maanden winter opzitten. Het voorjaar kan, met een beetje pech, pas in mei inzetten. We hopen natuurlijk al medio april. Maart? Nee, daar reken ik niet op met temperaturen die overdag nog steeds met gemak onder de minus 10 duiken. Tel daar een ijzig windje bij op en je gaat als snel naar minus 17......

Sunrise Beach, eind januari 2014

Waar is de IJsbeer?

Maar, ondanks dat alles geniet ik toch met volle teugen van al deze weerperikelen. Misschien naïviteit? Ik ervaar het nu allemaal als net dat beetje extra. De kers op de taart, zeg maar. Of dat na twee winters als deze ook nog zo is? Wie zal het zeggen...

 

Lake Michigan bij Fort Sheidan, begin februari 2014

Het meer lijkt nooit hetzelfde. Dan is de kustlijn weer tot ver dichtgevroren...



...dan weer drijven er losse ijsschotsen her en der. Door de stromingen veranderd het bijna om de dag. Prachtig.